sibol ng kabataang teatro

ANG SI-KAT, MAY KAPATID NA

2009-11-13T20:10:00.011+08:00

Matagal bago nasundan ang huling post dito dahil na rin siguro sa napakaraming dahilan...

Nitong mga nakaraang mga buwan ay naging abala ako sa pagbuo ng isang children's theatre group dito sa aking paaralan, ang Chung Lian School. Hindi ko nga alam kung magiging ok at sakto dahil sa hindi ko naman forte ang mga bulingit.Kalimitan kasi ay theatre workshop for teens ang naibibigay ko dahil na rin sa mahabang panahon ko na pagtuturo ng secondary level. Pero open naman ako sa mga bago...

Mabibilang sa kamay ko ang mga children's theatre workshops na naibigay ko.'Yung una ay sa POVEDA na kinarir ko na lang dahil sa pakisuyo ng isang kaibigang guro. Tapos, medyo blanko na ang memorya ko. Nagbigay din ako ng Children's Theatre Workshop dito sa Brunei para sa isang project ng mga magkakalapit na school sa Belait district, ang University for Children na nag offer ng module ng Children's Theatre. 'Yun na yun.

Kaya isang challenge para sa akin ang bumuo ng isang grupo na ang mga miembro ay nasa primary level, as in lower primary level.

Nakakatuwa at nakahinga na ako ng maluwag. Ito na nga. Ang pangalan ng grupo ay Kids' Playhouse Theatre Group (KPT).

Last Teacher's Day celebration nagpresent ang mga mga bata batuta sa madla ng tatlong short plays. Stories for Children: Sun and Wind, The Lion and the Mouse, The Boy who cried Wolf.
Maganda ang feedback from the audience at sa mga magulang na tuwang tuwa sa kanilang mga anak.

Kaya naman 'di doon nagtapos. Ngayong 15th November 2009 ay naimbitahan sila na magpresent ng isang short play din to promote a healthy lifestyle para sa celebration ng Ministry of Health dito sa Lumut-Liang area. Ang guest of honour na manonood ay ang Minister of Health mismo dito sa Brunei.

Nagkaroon kami ng series of workshops and mounting of mini stage plays.
Masaya... nakakapagod... nakakapanibago... pero totoo na nga ito. May kapatid na ang SI-KAT.

Katatapos lang ng rehearsal at ang mga bata ay kumportableng kumportable na. nakakatuwa at disiplinado sila at alam ang gagawin.Hindi ako binigyan ng sakit ng ulo.

Bigla nga akong napaisip na sa maiksing panahon ay nakalima na palang presentations ang mga bata na ipinalabas sa paaralan mismo at kasama na itong una nilang pagtatanghal na isang pampublikong event.

At present time ay nasa proseso na rin ako ng paggawa ng blogsite ng grupo.

Malayo layo pa ang pwedeng marating pero sana magtuloy tuloy ito tulad ng SI-KAT kahit ako ay wala na sa school. Sana nga rin ay magkaroon ng interaction in the future ang SI-KAT at ang CPT.Malapit lang naman ang Brunei. Who knows? 'Di masama ang mangarap, hindi ba?

WORKSHOP 2009 FOR SI-KAT NEW MEMBERS

2009-07-18T10:41:00.008+08:00

Yes, the day after the blog orientation workshop at saka ng asian movement workshop ay tuloy pa rin ang lagare ng mga memebers ng SI-KAT sa Carmel. Bakit? Kasi the following day(It was Friday afternoon), the new recruits of SI-KAT experienced their first taste of theatre workshop. Sorry, hindi ako nagfacilitate, ang totoo nanood lang ako. Ang mga core group at senior members yata ang siyang nagfacilitate ng workshop. Before the workshop, I just gave them guidelines and pointers but the rest was their show. Habang pinapanood ko sila ang nasabi ko sa sarili ko ay,

"Finally,the group can really stand on its own. Semi -retired na nga yata ako.hehehe"

Hinati nila ang mga participants into four groups. Sa bawat grupo ay at least three facilitators at five or more new members.I hopped from group to another to observe at masasabi kong hinog at babad na ang mga bata sa aspeto ng teatro.No doubt, higher level na nga ito.

The facilitators focused mainly on the artistic elements in theatre pero ang isang mahalagang reminder lang ang binigay ko sa mga facilitators:

"Hayaan n'yo na mag enjoy kayo at ang mga participants. It should be more of a bonding moment and a way for the new members to feel comfortable and welcome."

Kaya naman parang team building cum theatre arts workshop ang nangyari. It was fun eventhough the group was given only a short period of time. Pero ang alam ko naman ay marami pang darating na workshops para sa mga members. This Decemeber when I come back again sa Pilipinas ay may gagawin kaming mga activities for the SI-KAT members, so watch out!

HULING HIRIT:

WELCOME sa mga bagong SI-KAT members SY 2009 - 2010.
I hope to see and hear from you again. KUDOS!

ASIAN MOVEMENT WORKSHOP

2009-07-04T07:30:00.006+08:00

Matapos ang Blog Orientation Workshop noong umaga ng June 18, ay hindi nagtapos doon ang aking immersion with the SI-KAT core group. Hapon ng araw ding 'yon ay nagkaroon kami ng Asian Movement Workshop. Mukhang kinarir ba?

Sinamantala ko lang ang pagkakataon para rin magbonding kami. With all honesty, masaya kasama ang grupo. I was able to feel the enthusiasm in them. That afternoon, I taught them the basic Tai Chi movements. Siguro magtataka kayo at saan ko naman napulot ang mga kaetchingan na ito. E hindi nga ba at ako ay isang guro sa isang Chinese school dito sa Brunei. Nagkataon na bago ako lumipad patungo sa Pilipinas ay may pinaghahandaan kaming presentation for the Sultan's birthday. At dahil kailangan ay may touch of Chinese culture, napagkasunduan na Tai Chi ang gawin. So, hayan ang history kung bakit ako ay may naibahagi sa core group na isang Asian Movement. Sa tulong ng walang kamatayang Enya music ay nabuo naman namin ang ilan sa mga Tai Chi movements. For two hours, at least, we were able to make use of our time productively and creatively.

Hindi doon nagtapos, I asked them to make use of Tai Chi movements, modify them at magbuo ng sayaw-galaw gamit ang kanilang natutunang mga galaw.Ang "Paraiso" ng Smokey mountain ang napili ko gamitin.

Nakakatuwa kasi ang bilis ng output at walang kahirap hirap na nakabuo ang grupo. Mabilis ang pick up at ramdam ko na bihasa at sanay na ang mga bagets pagdating sa ganitong mga bagay. It was a relief kasi hindi ako napagod.

Sana maulit. Naisip ko tuloy na sa susunod naman ang mga Malay-inspired movements naman ang ibabahagi ko para makumpleto ang series of Asian Workshop Movements. While writing, naisip ko tuloy, ang gandang gawan ng module ito.hehehehe

SI-KAT BLOG WORKSHOP

2009-07-01T09:07:00.011+08:00

Sa aking muling pagbabalik, na lagi ko namang ginagawa sa tuwing may pagkakataon, sa ating mahal na paaralang Mt. Carmel School noong 18 June 2009 ay sinamantala ko ang opportunity to meet the present members of SI-KAT. Excited ako dahil matagal tagal na rin akong walang personal connection sa mga members and only through Ms. Abeth I get the latest updates.

Sa tulong ni Ms. Belen Foronda at Ms. Abeth Vargas ay nabigyan ako ng schedule na makadaupang palad ang new blood ng ating theater group. Hayan tuloy nagkaroon ng SI-KAT Blog Orientation Workshop ng sa ganun ay mas lalong maging bonded ang SI-KAT through this blog. Masaya si Ms. Belen dahil tayo ay more than a decade na at saka strongly connected pa rin. She even suggested a reunion. Bakit nga ba hindi? Maganda ‘yan para magkasama sama ang past and present members.

During the workshop, I asked them to send messages through Kontactr na isa mga gadgets dito sa ating blog para maupdate tayo sa mga nangyayari sa SI-KAT sa loob ng paaralan ng Carmel. I also mentioned to them the prime objectives why I created this blog. Ano nga ba ang dahilan at meron nito? Syempre, it is a way of strengthening the group through active communication that can even break distance barrier. Hindi lang po ‘yan, gusto rin po natin na mapanatili ang samahan both past and present members sa SI-KAT na nag ugat sa ating alma mater. Having this blog is a documentation in itself the collective experiences of all concerned members. At saka, it is a way of journeying on how the group evolves and continues to keep abreast with the changing times.

Nakakatuwa naman at smooth ang naging flow ng orientation / workshop about this blog. Kaya mula ngayon, expect that there will be regular updates especially from the present core group of SI-KAT:

Giselle Cua, Ma. Eva Crisostomo, Melgar Mandani, Alek Margret Buendicho, Zcharmaine Tristeza, Zyra Jean Monterico, Rachelle Romantico, Jan Rafael Paril, Juaymah Leynes, Krizza Ritual, Randel Pradillada, Ryan Sollano, Paul John Roche, Amiel Babia, Hannah Jean Rivera, Khristine Joy Cuento, Mariama Lois Quinto, Matthew paolo Marquez at Enna Crisostomo.

Here’s what they have say about their SI-KAT experience.
Please take note:
This is just the first of the three parts.

Member's name: Zyra Jean Monterico
Email : zhye_ge.an@yahoo.com

.sUPer sAya sa SiKat… imagine naka 4 yEars ako aNd I have never regreted na hanggang ngayon eh nAndito pa ako.Maraming nangyari through the years.. nAkasama ako sa fr. Marie Eugene and sa totoo lAng, it was so amazing kasi sa play namin na iun naka2long kami sa 4th year para sa kanilang retreat! if I am not mistaken that was year 2007 and i'm 2nd year nun! pero ndi dun nagtatapos un marami pa kaming nagawa..

Member's name : Krizza T. Ritual
Email : kei_za11@yahoo.com

SiKaT ?? naging member po ako nito noong 2007 during my 1st year highschool.

hindi ko lang malilimutan dito ay ang pag gawa namin ng mga props sa tuwing may play ang SiKat tulad ng sa FANTASYBOOTH at iba pa...

thank you po!!

Member's name : Juaymah B. Leynes
Email : juaymahleynes@yahoo.com

ahh .. ako nga pala si Juaymah B. Leynes ..

Elementary pa lang kmi nun sa MCSI ng una kong marinig ang salitang SIKAT, noon hindi ko pa alam kong anu yun pero nung naghigh school na ako, doon na nagsimula ang lahat ng mga pangyayaring hinding-hindi ko malilimutan !!

Nagaudition ako nun para makasali sa SIKAT at yun ang swerte ko naman dahil pinalad ako upang maging isang certified member ng SIKAT ..

Hinding- hindi ko makakalimutan ang unang beses na humarap ako sa mga tao upang magpalabas bilang isang miyembro ng SIKAT .. Yun ay noong feastday ng MCSI, noong 1st year pa ako .. Gumanap ako bilang step sister ni Cinderella .. hahaha .. kontrabida as usual .. heheheh ..

yun nakabilang din ako sa isang stage play na pinamagatang "Summer Dreamin' " na kinuha mula sa istoryang sinulat ni William Shakespeare na "A midsummer nights dream " .. Bongga noh .. hehehehe ..

Tapos dun na nagsimula ang iba't ibang experience ko sa pagpapalabas sa entablado bilang isang SIKAT member .. :))

Member's name : Hannah Jean R. Rivera
Email : naejhannah_20@yahoo.com

Hi po.. thank you 4 the information about the SiKaT history.. and 4 this training..

I joined the summer workshop last 2006. I learned how to act, I learned how to sing and dance gracefully.. that's why I enjoyed that summer vacation..

God Bless us..

Member's name : Amiel Babia
Email : amiel_23kj@yahoo.com

I'm Amiel....Nung Elem. pa lang ako,naririnig ko na ang tungkol sa SI-KAT..Tapos naisip ko,ano kaya kung sumali ako kapag first year na ako...And then nag-audition ako,tapos nakapasa ako.....Ngayon,marami na akong nasasalihang production pero ang hindi ko makakalimutan ay nung nakasama ako sa stage play na pinamagatang "The Father Marie Eugene story" na iisa lang ang kasama kong first year at halos lahat ng mga kasama ko ay 4th year...Ang saya ko nun! GRABE! Para bang feeling ko nagawa ko na yung pangarap ko....Pero sa mga nagawa kong goal sa buhay,hindi pa rin ako tumitigil sa pagdadasal kay GOD

Member's name : Mariama Lois R. Quinto
Email : loisma_11@yahoo.com

sobrang saya ng experience ko sa play namin na "summer dreamin'" last year,October,2008..
noong unang ipapakita namin ito kay ma'am Abeth nakakakaba,dahil hindi pa masyadong maayos at memoryado ang mga lines..kung saan-saan pumapasok,lumalabas na dapat hindi naman dun.masaya ring gumawa ng props nagpapahidan ng pintura,tuksuhan at marami pang iba...nung malapit na ang oras ng pagpapalabas iba-iba ang nararamdaman ng bawat isa,may excite,may kinakabahan at kung anu-ano pakiramdam...pero ako sobrang saya ko as in sobra...kaya ang palabas naming summer dreamin' ang the best!!!!

Member's name : Khristine Joy
Email : kist_16@yahoo.com

Sobrang saya ng play namin sa SUMMER DREAMIN',last October 2008.
Lalo na kpag my rehearsal,..andami-dami ko talagang naging kaibigan,...pero syempre,..hndi rin nwala ang kaba,..lalo nah tuwing checheckin ni ms. A ang pinractice namin,.pero ok lang..hndi tlga kyang plitan ang saya tuwing mgkksma ang lahat ng cast ng SUMMER DREAMIN'!!!..hehehe,..
At isa pang nkapagpganda at nkpagpsya sa experience namin ay ang paggawa namin ng mga props...phidan ng paint,..habulan,..kwentuhan,..at kung anuano pah!!..
hindi ko tlaga mkkalimutan ang npkganda naming experience nun!!!!..ang saya-saya!!!HAHAHA...\

Member's name : Zcharmaine A. Tristeza
Email : zcharmaine_tristeza@yahoo.com

first of all, sir i would like to thank you 4 being here in carmel to give us a workshop..

thanks 4 the info that you gave us.. imagine, 4yrs na ko d2 sa Carmel at 3yrs. na kong official member ng SiKat pero ngaun ko lang nalaman ung ibang info about SiKaT na binigay mo sa amin..

activity/ies:
unang una sa lahat makaperform as a SiKaT member sa Fantasy Booth every Feast Day., (and that's just once a year., kaya dapat di pinapalampas.. ahehe",)

marami na din pong naacomplish ang SiKaT sa mga nagdaang panahon,..

thank you po ng bonggang-bongga!! ahehe",)

Member's name : Ava Crisostmo
Email : ava_18u@yahoo.com

SiKaT .. ang daming ACTIVITIES
madami akong di makakalimiutang activities ng SiKaT pero ang talagang para kakaiba sa mga activity ay yung pag-sama/entertain sa mga CHINESE na dumalaw dito sa Infanta.

Kakaiba dahil di ko akalaing magagawa ko yung bagay na yun, at dahil sa SiKaT yung mga bagay na hindi ko akalaing magagawa ko ai somehow magagawa ko pala.. :))

Member's name : Alek Buendicho
Email : pumpkinberii@yahoo.com

Simula elementary pa laang ako ay madalas na akong sumaside-line sa mga activity ng Sikat! Una ay gumanap akong anak sa mag-asawa noong may Christmas Program ang high school department ng Carmel. Nasundan pa ito noong grade 3 ako. Nagkaroon ng "lab show" ang SiKaT. isa itong fund raising CONCERT. Ang perang malilikom doon ay para sa kasalukuyang itinatayong Sto. Nino building. isang mahabang preparasyon ang aming ginawa. Ang ako at ang aking mga kaklase ay may ginawang number sa concert. Kumanta at sumayaw kami. Naalala ko pa ang title ng aming kinanta ay PATINTERO. Masayang karanasan ito para sa akin. At kaya noong nag first year high school na ako ay sumali na ako sa Sibol ng Kabataang Teatro :))

SI-KAT LINGO

2009-04-22T20:21:00.004+08:00

pagbabahagi ni Agustin Ilagan

Bilang isang certified member ng SI-KAT, dapat alam mo ang mga terms na ginagamit sa mga rehearsals at plays ng grupo. Ang mga ito kadalasan ay nagagamit na rin na bokabularyo o katawagan sa iba’t ibang sitwasyon kahit tapos na ang isang production…

Ang mga katawagan na ito ay nadadala pati sa labas ng isang play… sa classroom, sa canteen at maging sa labas ng school. Minsan, unconsciously hindi natin maiwasan makapagbitaw ng mga linyang “cut”, “action”, “freeze”,”internalize” at iba pa…

Ang mga terms na ito ay madalas manggaling sa mga kasama at katrabaho sa isang play tulad ng directors, stage managers, pati na rin mga actors. Pero dahil naaabsorb natin ang kultura ng teatro, ang mga theater lingo ay nagagamit na rin sa mga ordinary life situations.

Narito ang ilan sa mga terms:

CUT

Isang command na galing sa director para patigilin o putulin ang isang eksena. Kadalasan ito ginagamit kapag may mali o di maganda ang pagkakaexecute ng role ng isang stage actor/actress. Sa teatro ito at hindi sa TV o movies ha!

Kaya naman kapag may usapan sa harap mo na parang ayaw mong marinig o kaya ay gusto mong sumabat... sumigaw ka na lang ng “cut!!!”

ACTION (with countdown-5.4.3.2)

Isang hudyat ito ng director para simulan ang isang eksena. Kadalasan ay may bilang muna ito para makapagprepare na ang mga characters sa eksena, "5....4…3…2 “action!!!"

Kung gusto mo munang isuspense ang sarli mo o ang kausap mo di mo namamalayan na bumilang at magsabi ng action!”
Example:
May gusto sana akong sabihin sa iyo... eto na… (mapapabilang ka sa iyong sarili ng 5,4,3,2 action!)

ON CUE
Ito ang usual term na ginagamit para maayos ang set up ng isang eksena. Bago simulan ang execution ng isang eksena dapat ay “on cue” na ang lahat. In short, be ready.

Kapag nasa bahay ka at may pinagawa sa’yo tulad ng maghain sa hapag kainan, o linisin ang kwarto, minsan masasabi mo na “on cue na po." (based on my experience)

BLOCKING

Ito ang term na ginagamit para sa positions o pwesto ng mga characters sa ibabaw ng isang entablado. Kinakailangan, ang mga characters sa isang play ay nasa tamang blocking as instructed by the director.

Kapag may nakaharang sa harap mo habang may pinapanood ka, masasabi mo na lang,"Mali ang blocking ng taong ito, ‘di ko makita ung nasa harap.”

FREEZE

Isang command na binibigkas ng director na kahalintulad sa term na “cut”. Ang maliit na kaibahan dito ay kapag binigkas na ang “freeze”, para kang istatwa at mangangalay ka kapag medyo matagal ang go signal ng director.

Kagaya ng cut ‘pag may gusto mong magpapansin ay effective ang "freeze!"

INTERNALIZE

Ito ang sinasabi kadalasan ng director at stage managers bago magsimula ang rehearsal o play. Maging pati ang kapwa stage players ay binabanggit ito bilang paalala bago sumalang sa isang eksena. Usually ay ginagamit din ito sa mga workshops o activities bago magsimula ang rehearsals.

Madalas itong nasasabi kapag may nag-eemote o nagiisip ng malalim.
Example:
"Tol, okay ka lang? Mukhang nagiinternalize ka ha? Anong eksena ba yun?"

CURTAIN CALL

Ito na malamang ang pinakamasayang term sa isang production. Nakakahinga na ng maluwag ang mga casts at production staff kapag naririnig na ang salitang ito. Ito ay hudyat ng ending ng isang play. Dito lalabas lahat ng mga involved sa play at magte-take a bow sa harap ng mga manonood. Dito malalaman ang impact o dating ng palabas sa mga audience sa pamamagitan ng kanilang mga palakpak. Pero kinakailangan pa rin itong practice para maging maganda ang pagpasok at paglabas ng mga cast ng isang production….

Minsan sa isang inuman, kapag nalalasing na ang kainuman mo at napasuka mapapasambit ka na lang ng “Ayan na si pare nagcurtain call na….bow!!! heheheeh

May iba pa ba? Share n'yo naman...

HAY, HETO PA... HETO PA!

2009-04-12T13:35:00.003+08:00

pagbabahagi ni Jaybee Utulo

Natatawa talaga ako tuwing naaalala ko itong mga karanasan sa SI-KAT. Napakafunny noong iba tapos ang iba ay niligwak si Judy Ann Santos sa pag eemote.

• Natatandaan ko na may mga times na may nakakaaway ako sa grupo sa sobrang arte ko. Doon nagsimula ang “walk out era”. At isa sa suki ng eksenang ito ay si sir Ped lalo na ‘pag hindi na n’ya kinakaya ang pananaway… hahaha sir Ped, alam mo ‘yan. Isa rin ako sa ganyan ‘pag medyo nasaktan ako sa sinabi nila dahil makulit ako.

• Naalala ko noong nag youth camp kami sa Real, Quezon. Sa mga nandoon, you’ll agree na masama ang ugali ni Palaks, ‘di ba? ‘di ba? hahahaha… Sa kanya ko naranasan ang malupit na pagtrato sa mga nagnanais maging magaling na actor. Si Palaks naman kasi nagmamaganda at nagmamaasin! Imbidi! (imbiyerna)

• Eto pa… Ang paggapos kay Lorenzo sa puno sa beach. Akalain n’yo s’ya lang ang iginapos sa punong ‘yon... hahaha. At eto pa nga… ang pagbunot ni Van ng buhok sa ilong para lang maiyak s’ya. Natatandaan ko ‘yung scene n’ya sa workshop na parang nasa simbahan yata s’ya at nagdarasal... hahahaha. Pero in fairness, umiyak s’ya at napaka OA ng luha n’ya ha. Nagdarasal lang s’ya eh... hahahaha.

• Eto pa uli… Ang pagkairita kay Michelle… I’m sure ‘yung ibang pioneers di s’ya makikilala pero alam ni sir Ped ‘yan… hahahaha… si Michelle kasi eh.

• Ang pagsigaw ni ma’am Abeth kay Diana na, “Ano ba Diana, kung saan saan ka tumitingin... tumingin ka ng diretso!” ... hahahaha. Ang mean mean... hahahaha… pero dito ko narealize na si ma’am Abeth na terror sa English class n’ya ay kaibigan pala ‘pag nasa theater na. ‘Yong tipong, “Mabait pala si ma’am Abeth?” ‘di ba?

• Nasabihan din ako ni sir Ped ng, “Pag kasama n’yo ako ‘wag kayo magyosi kasi ayaw kong maging bad influence!” Tama nga naman si sir... hahahaha.

• Hindi ‘pa tapos, heto ang pinaka matindi: ANG PAGKA HUMALING NG MGA KALALAKIHAN KAY KAREN CATILO! Hahahaha… Aminin n’yo na halos lahat ng miyembro sa SI-KAT noon ay nagka crush kay Karen... isa na ako doon pero ngayon keribels na, wala na akong crush sa kanya... hahahaha. Sabhin nyo kung hindi nila naging crush si Karen: Gapa, Moymoy, Van, Lando, Macky at kung sino sino pa.

• Noon ay tayo ang suki ng Blue Corner na t-shirt na color black... hahaha. Lahat yata ng play natin hindi ito mawawala.

• Dito sa SI-KAT, naappreciate ko ang mga traditonal Filipino dances... katulad ng igorot chenelyn dance, singkil… ‘yun. Pinangarap ko maging dancer ng igorot pero ayaw nila eh... hahahaha. Malaswa raw ‘pag ako kaya pinag kulintang na lang ako. Inagawan pa ako ni ma’am Evelyn noong mismong presentation... imbyerna! Hahahaha

O, guys d’yan na po muna ha... babalik ako mga minsan... watch out!

JULIUS BENJAMIN UTULO

2009-04-02T10:59:00.004+08:00

ANG AKING HISTORY SA SI-KAT.

Dito nagsimula ang lahat ng makukulay na pangyayari sa aking buhay…

Nasa elementary pa lang, napasabak na ako sa mga pagtatanghal kagaya ng ginagawa ng SI-KAT. Palibhasa ay uto uto ako at medyo may pagkapasikat kaya kahit ang mga pakulo ng mga katekista (alam n’yo yan! hahaha) ay kasama ako. Noon pa man ay may background na ako sa teatro. Wala rin naman akong hilig sa mga theater-theater na ‘yan, nagkataon lang na siyempre ako ang paborito, kaya wala akong magagawa… hahaha!

Pumasok ako ng Mount Carmel High school taong 1996 na yata ‘yun. Tapos noon ay mayroon inihahandang play para sa CASPI General Assembly. Napanood ko ang isang play na kasama ang kapatid ko na si Majo+ so nagkaroon ako ng interes sa teatro. Ang kaunaunahang play na nasalihan ko sa Mount Carmel ay "St. Therese of the Child Jesus". nahihiya akong umarte noong una dahil akala ko ay nakakatawa ako umarte... pero ng natapos ang play, maganada naman pala ang resulta.

Isang araw ay English month na!! Yehey! ( magnonose bleed na naman ako nyan... Lagot hahaha... 'di pa naman ako magaling na magaling mag English... hahaha) So may mga activities na hinahanda. Isa ako sa tinawag ang pangalan para sa isang English play na “ Journey to the kingdom of the Sun”. Ang unang role na ginampanan ko ay isang bonggang bongga na “taong gubat". Natatandaan ko pa na ang costume ko ay lalagyan ng sibuyas...hahahaha, palong palo 'di ba? Si Ipe pa ang leader nmin... Si Enya ang suking soundtrack namin... hahaha... “Storms in Africa”? Maganda ang naging feedback ng palabas na ito. Lahat naiyak kasama na si Binibining Foronda. Ito ang isa sa ipinagmamalaki kong play na masasabi kong “superb”! at excellent!

And the rest is history!

FUNNY MOMENTS SA SI-KAT

Part One: Ang una kong body exposure…

Ito ay nangyari sa plaza sa Infanta...Isang play na inilaban namin sa iba't ibang schools. Noon usong uso sa mga actors ang under-under-under shirt (Landz, agree ako!)so habang naghihintay ako ng part, nakikipagdaldalan ako sa back stage at dahil sa sobrang kadaldalan ko hindi ko namalayan na ako na pala ang susunod!!! Dali dali kong hinubad ang aking shirt pero accidentally nakasama na 'yong iba pang shirt na nasa loob. Ang ending: Lumabas ako sa buong plaza na maraming nanonood at nakahubad ako... at take note! Ako lang ang nakahubad sa buong cast… 'Di ba, boldstar! hahaha...

Part Two: Ang pagmamaasim ko kay sir Ped…

Alumni home coming at mayroon na namang palabas. So siyempre todo prepare kami sa gagawin naming part.. .hehehe. Si Pakto, kung 'di ba naman kasi epal 'tong si Pakto, ay inaya ako sumama sa pag aanounce para sa home coming sa buong bayan…. so natapos ang halos maghapon sa pag libot sa iba't ibang barangay. Dumating kami sa auditorium... nakita ko si sir Ped na naniningkita at naiiyamot na sa galit... hahaha so heto na ang eksena...

tumakbo na ako sa back stage para makapag rehearse... takbo! takbo! nang biglang sumigaw si sir Ped, “Freeze! JB, alis ka d'yan.” with matching turo sa akin. Natakot ako at medyo nagtampo. Ako na nga nag anounce, papagalitan pa... so hinablot ko ang bag ko at inilagay ang mga damit sa loob, sabay sabing, “ALIS NA AKO!" na nangingiyak ngiyak... hahaha. Siyempre mahal ako ni sir Ped kaya ina-yo ako sabay tawa... Ang arte!

Dalawa pa lang 'yan sa mga most treasured moments ko sa SI-KAT...
Hindi palibhasa actor ka, seryoso ka na. Masasabi ko na isa sa pinaka maraming naibigay na magagandang alaala sa akin ay ang SI-KAT. Lahat ng klaseng tao makikilala mo.. may suplada, bakla, may pagka tomboy, maarte, sosyal, simple, maingay, tahimik… at kung anik anik pang eklavoush! Pero lahat kami pantay pantay, walang mataba at payat, walang maitim at maputi, walang matanda o bata.. Lahat dito nagmamahalan... Lahat magaling

SI-KAT SA AKING BUHAY

Isa ang sikat sa nagpalago at humubog sa aking pagkatao, dito ko natutunan maging isang kapatid at isang kuya sa mga nakakabata na myembro, isang guro na nagtuturo ng magagandang halimbawa, isang bunso na handang matuto sa nakakatanda (sir Ped. Charot! Dito ako natututong sumayaw sa iba't ibang klase ng musika, umarte sa iba't ibang katauhan at ang higit sa lahat na ipinagpapasalamat ko ay dito ko nadiskubre ang talento ko sa pag awit na kung saan ay dala dala ko hanggang ngayon at lagi kong ipinagmamalaki. Kailan man ay 'di ko makakalimutan ang aking mahal na grupo. 'Pag tanda ko… kung mayroong SI-KAT pa.. Lahat ng mga anak ko... Lahat sila isasali ko para lumaki silang maarte. Chos! ... para lumaki silang talented.

SI-KAT, you’re the man!! Awoo awoo!!

APRIL THERESE MENDOZA

2009-03-31T07:31:00.002+08:00

It has almost been a decade since I last participated in any production. My theater arts days ended when I graduated from high school. I sort of focused on my studies in college and explored many other things. But I can never forget my past.

My highschool life would never have been complete without my Si-Kat family. It was the San Lorenzo Ruiz in 1997 presentation that marked the start of the group. From then on, we started conducting workshops and attending summer camps.

I was always a backstage person and an extra during my Si-Kat days. I'd act as a stone or a tree or a wave. Those are the characters that gave justice to the plays, me thinks. Haha! Anyway, my real roles would be the cast director or the stage manager. I am grateful how Sir Ped allowed me to handle the group with his supervision.

The two plays that will forever be dear to my heart are "Journey to the Kingdom of the Sun" and "Ang Bagong Pilipino". I love how we were able to "produce" the first play with only a handful of budget from Ma'am Arci (Miss Arcigal). I found the design group very resourceful. I remember we had to ask for black clothes and empty cartons from all the sari-sari stores in town to sort of give a dim feel to the auditorium. I also love all the characters in this play. I was the cast director then so I also memorized all the lines.

Ang Bagong Pilipino was a bigger production. It was considered a "grand" production during our time. The sound effect was great and the final song "Mabuhay Ka Pilipino" was just moving. Parang ramdam na ramdam mo talaga na Pilipino ka. Hanggang ngayon, whenever I hear that song, naaalala ko 'yun buong cast na nasa stage at proud na nagba-bow for a great performance.

After a few years, I was still able to watch a few Si-Kat presentations and I must say, I am proud to be one of the pioneers of this group. It has really gone a long way. Noong time namin, papatay-patay pa ang sound at ang lights, hindi pa ganun kaganda. Pero when I got to see ang mga productions a few years back, sobrang galing na. I am glad how the group has evolved. To Sir Ped, Ma'am Abeth, and all the members (old and new) --- Kudos!

ROLANDO P. BUADO JR.

2009-03-30T07:28:00.007+08:00

“ Malaya ka na Pilipino. Kagitingan mo’y isisigaw sa buong mundo,sa buong mundo.
Kasarinlan at kalayaan, patuloy kong ipaglalaban. Taglay ang bagong anyo ng pag-asa. Pilipino aking kapatid... Mabuhay ka! Mabuhay ka!”

"Magiging katulad din nila ako"

Bago pa lang ako tumuntong ng high school, napanood ko na ang ilang piling students ng Mount Carmel na magperform at nasabi ko sa sarili ko noon na magiging katulad din nila ako. It was right after my elementary graduation, April of 1998, when I performed “Bagobo Dance" (Rice Cycle Dance originated from Davao) para sa Cultural Night ng Piyesta ng Bayan. Ang sayaw din na ito ang nagsilbing daan para makapasok ako sa Si-Kat. Wala pa akong idea kung ano ang Si-Kat (Sibol ng Kabataang Teatro) at kung ano ang meron dito. Ang tanging gusto ko lang ay makita ang sarili ko na sumasayaw sa entablado dahit ito ang hilig ko mula pa pagkabata at masasabi kong ito talaga ang talento ko.

"Ang Bagong Pilipino at ang Bagobo"

Noong nasa ika-unang antas na ako, Mount Carmel hosted the CASPI General Assembly at dito nabuo ang stage presentation na “Bagong Pilipino”. Hindi ko sukat akalain na ang maliit na role na naibigay sa akin ang siyang magiging stepping stone ko sa mas masaya at makabuluhang buhay high school. Ito ang kauna-unahang stage presentation na aking nasalihan na binuo ng Si-Kat. Being part of the presentation was one of my high school achievements because this served as the birth of my theater career, hehehe. Naalala ko pa noon na naghanap sila ng maaaring sumayaw ng folk dance at nagkataon naman na halos lahat ng miyembro ng Bagobo Dance ay sa Mount Carmel nag-aaral. Dahil sa ako ang pinuno ng nasabing sayaw, ako na rin ang naatasang maging choreographer at nagturo sa mga bagong miyembro ng sayaw. Dahil din sa sayaw na ito, mas nakilala ako ng mga miyembro dahil sa linyang isinisigaw ko sa unang parte ng sayaw --- "Agbagay kay siniting lawas ko. Asta pagkasing kasing ko. Lupido! Afelimong datu!" Naalala ko pa si ate Karen Catilo na ang tawag sa aking ay Agbagaykay, samantalang ang iba naman ay Heheheroweh ang bansag sa akin.

"Pagsayaw at Pag-arte"

Akala ko nung una ay simpleng folk dance number lang magiging partisipasyon ko sa produksyon pero hindi pala. Nakasama din ako sa iba't ibang sayaw-galaw na bahagi ng produksyon tulad ng ang bahagi kung saan nabuo ang Pilipinas mula sa teyorya ng pagputok ng bulkan. Ang bahagi kung saan ibinato ni Sir Ped ang drum dahil sa hindi mabigkas ni Kenneth ang linyang "We are here to help" kung saan para kaming mga puppet na nagsabayang bigkas ng A-apple, B-ball, C-cat. Siyempre kailangan perkpekto ang eksenang ito dahil English Major ata ang aming direktor at dahil sa baluktot naming dila, talagang sa part na ito ng rehearsal kami tumatagal. I also portrayed a child being abused at natatandaan ko pa na si ate Cheche Morilla ang gumanap na nanay ko. "Maawa na po ka'yo!", ang tanging linya na nasolo ko hahaha. Maiksi pero makabuluhan, punong puno ng emosyon at challenging lalo na sa first time na katulad ko. Marami pang sayaw-galaw ang kinailangan para mapaganda ang produksyon at siyempre ang pinaka-memorable ay nang sayawin ng buong grupo ang "Mabuhay Ka Pilipino" bilang pang-finale.

"Trained to be Leaders"

Habang ginagawa ang produksyon, maraming experience ang talaga namang hindi ko malilimutan, maraming una ika nga nila. Una kong naranasan ang mag theater workshop. Hindi lang basta basta dance workshop kundi pati na rin ang acting workshop. Dito kami unti unting tinanggalan ng kahihiyan sa buhay este hiya pala sa katawan Ü. Dito ko rin mas nakilala at nakaclose ang aking mga kuya at ate sa Carmel na dati ay pinapanood ko lamang at lubos na hinahangaan. Mas lalong nahasa ang aking talento at nakadiskubre pa ako ng ibang bagay na kaya ko rin pala gawin. Nahasa ang aking creativity dahil sa mga workshops at natuto akong mag improvise. Naging mas confident din ako at natutong magtiwala sa aking sarili at sa mga kaya ko pang gawin. Dito ko rin nakilala ang PETA (Philippine Educational Theater Association) na naging katuwang ng Si-Kat sa loob ng mahabang panahon. Nakasama din ako sa grupo ng mga estudyante na nagturo at nagpaworshop sa ibang pang kabataan ng Infanta galing sa iba't ibang paaralan. We were trained not just to be a good performer but also to be a good leader.

"Paghubog ng buong pagkatao"

Sobrang daming karanasan at aral ang natutunan ko simula nung sumali ako ng Si-Kat. Hindi ako nahirapang mag adjust sa high school life ko dahil masasabi kong sa unang taon ko pa lang sa Carmel eh sobra sobrang exposure na ang naibigay sa akin. Talagang maraming pinto ang nagbukas dahil sa pagiging bahagi ko ng "Bagong Pilipino". Hindi boring kumbaga kasi nandyan ang Si-Kat na naging pambalanse ng naging buhay estudyante ko. Tunay na nahubog ang buong pagkatao ko sa tulong ng Carmel at siyempre ng Sibol ng Kabataang Teatro.

TATAK SI-KAT

2009-03-28T12:22:00.007+08:00

pagbabahagi ni Rolando Buado

Kung ikaw ay isang certified Si-Kat member, makakarelate ka sa mga karanasang ibabahagi ko.

CHEESEBREAD

Kung mangga ang pambansang prutas ng Pinas, ang Si-kat ay may pambansang meryenda.

Masasabing certified Si-Kat member ka kung naranasan mong kumain ng Cheesebread bilang meryenda habang nasa rehearsal. Maraming produksyon na rin ang ginawa ng Si-Kat at halos sa lahat ng ito ay naging parte ang aming pambansang meryenda --- cheesebread. Kahit mga bisita hindi pinalampas, kahit mga taga-PETA, kahit si Ta-Glens, at kahit mga Hapon pa (Japanese Encounters), bidang bida ang cheesebread!

DRUM-STICKS

O hindi ito ice cream, ito ang drums at stick na parating dala dala ni sir Ped sa mga rehearsals. Mabisang-mabisa ang instrument na ito kapag si Sir Ped ang may hawak. Una, ito ang nagsisilbing "cue" sa bawat eksena. Pangalawa, ito ang nagiging beat ng mga dancers kapag wala pang background music. Pangatlo, ang aking pinakapaborito, kapag medyo shonga-shonga at hindi makuha ng aktor ang dapat nyang gawin on-stage at lalo na kapag hindi na kaya ni Sir Ped ang pressure, biglang magkakapakpak ang kawawang drum at lilipad sa buong auditorium. Peace! Ü

DANCER-ACTOR-PRODUCTION PEOPLE

Hindi pa noon uso ang callcenter pero uso na sa amin ang tinatawag na "multitasking". Yung tipong sa isang produksyon eh ikaw ang lead actor, ikaw din ang direktor, ikaw din ang dancer at minsan ikaw pa din ang choreographer. Di ba astig!? Kung nagkataon na may talent fee kami eh masasabi naming sobrang nagtitipid ang Carmel hahaha. Pero mabuti naman ang kinalabasan kasi natuto tayong maging versatile at responsible.

LATE-NIGHT REHEARSALS

Halos lahat ng productions na nagawa ng Si-Kat eh may Late-Night rehearsal lalo na kapag malapit na ang play date. Feeling ko tuloy noon eh artistang artista na ako dahil sa sobrang busy ng schedule. Isa lang hindi ko naranasan, ang magpictorial. Ü

IMPROMPTU

Mahahalatang inugatan ka na sa Si-Kat kung kaya mong makabuo ng eksena ng wala script. Ü. O wag na mag-deny, ganyan tayo dati. Ang script e natatapos lang kapag tapos na rin ang play. Minsan e naipalabas na ang play pero wala pa rin ang formal script, hehehe. Agree?

101 REVISIONS

Naniniwala ako na CHANGE lang ang permanente sa mundo. Pero sa Si-Kat, aside sa cheesebread, paborito din ito ng grupo. Yun bang hindi lang simpleng linya sa eksena ang nababago, minsan pati buong eksena binabago. Pag minalas ka pa, tatanggalin ang buong eksena. Pag sobra ka pa talagang minalas, bukas na yung play pero may babaguhin pa rin --- courtesy of our loving "Poon". Kung inugatan kana sa Si-Kat, malamang kilala mo s'ya pero kung hindi, bawal sabihin. Walang clue! Yun na. Ü

UNDER-UNDER-UNDER SHIRTS

Dahil sa dami ng eksenang bumubuo sa isang produksyon, kadalasan ay magiging suki ka talaga. Hindi lang sa isang play ko ito naranasan. Yung tipong kada eksena ay nandun ang iyong presensya. Kaya ang nangyayari, parang nagiging winter sa school kasi hindi lang doble, minsan eh triple pa ang suot mong costume. Dahil sa imposibleng makapagbihis ka pa sa tuloy tuloy na eksena ang gagawin mo na lang e suotin lahat ng posibleng masuot para hubad na lang ng hubad. Siyempre hindi maiiwasan ang aksidenteng makapag suot ka ng costume na para sa ibang eksena. Buti na lang at hindi pa ito nangyayari sa akin.

Ikaw, may alam ka pa bang Tatak Si-Kat na nais mong ibahagi?

MARK AGUSTINE ILAGAN

2009-03-23T22:10:00.002+08:00

Ang SI-KAT ang isa sa mga grupong ‘di ko malilimutan at ito ay mananatili sa buhay ko. Pero bago pa man nagsimula ang samahang ito ay naranasan kong makasali sa isang theater play production which I accidentally became a part. Dito ko rin nakilala si sir Ped, ang founder ng SI-KAT.

Taong 1997, isa akong 2nd year transferee sa Mount Carmel High School from Manila. Nag-aadjust pa ako noon at nagsisimula pa lang sa pag-adopt ng atmosphere sa bago kong school. May naging kaibigan ako doon, si Che-che Morilla na that time ay involved sa isang play sa school. Madalas akong sumama sa kanyang mga rehearsals. One time, wala ang isa sa mga actors ng play at kailangan ng mapolish ang rehearsal dahil malapit na ang playdate nito. Dahil sa kakapanood ko at kakasama ko kay Che che, bigla akong tinawag ng isa sa mga coordinator ng play at ako ang ipinalit sa role ng absent na actor. Waaaaaaaaa!!! Anong malay ko naman sa pag-arte?Napasubo na ako kaya pumayag na rin ako. Maliit lang naman ang role ko sa play na iyon, isang magsasaka na nagaararo ng bukid ka, walang dialogue, galaw lang. ‘Di ko alam na makakasama ko si sir Ped. Kasama rin s’ya sa play at ginampanan nya ang role ng isang pari. Akala ko matatapos na ang experience ko sa pag arte pero iyon pala ang simula ng isang mas maganda at mas makahulugan na karanasan para sa akin….

Sa pangalawang pagkakataon ay nakasama ako ulit sa isang play; isang theatrical play tungkol kay San Lorenzo Ruiz. Ang in-charge ng palabas na iyon ay si sir Ped at ang role na ginampanan ko noon ay si Lazaro ng Kyoto, isang hapon na kasamang inusig at pinatay kasama ni San Lorenzo Ruiz na ginampanan ni Mark Anthony Romantico. Kasama ko rin dito sina Mark Anthony Avellaneda at Andrew Chan bilang mga paring martir na ibinuwis ang buhay alang-alang sa pananampalataya. Napakalaki ng opportunity ng pagkakasali ko dito dahil sa nakasama ako sa isa sa mga pinakasuccessful na palabas na ginawa sa school that time. ‘Di lang yun, ilang ulit naipalabas ang play na ito at maging sa labas ng school ay naipalabas din.

At maliban sa pag arte ay isa rin ako sa mga tumulong gumawa ng choreography ng nasabing play. ‘Di ko akalain na magagawa ko ang mga iyon. Nilapitan ako ni sir Ped para magbigay ng creative input sa mga movements at sayaw. Medyo nahihiya pa ako noon pero sa tulong ni sir Ped ay tumaas ang self esteem at confidence ko. Malaki ang mga naitulong ng mga workshops na pinamunuan nya. Simula noon ay madalas na akong mapabilang bilang isa sa mga choreographers ng mga ipinapalabas sa Mount Carmel.
Nakasama rin ako sa technical group ng mga plays kasama si Jonathan Florante. Naging in-charge kami sa mga tunog na nilalapat sa isang play. Nariyan ang sound effects, background music, dance songs, at lighting effects.

‘Di pa doon natapos ang involvement ko sa pag arte, Nakasama din ako sa isang production kung saan ang naging role ko ay ang maging director. Isang malaking hamon ang nasabing role dahil ako ang namahala ng pagpapatakbo ng palabas. Nariyan ang pagfacilitate ng mga workshops bago sumalang sa rehearsals, ang pagbabahagi ng mga ilang detalye sa script, ang paggabay at pagtulong sa mga kapwa mag-aaral na artista kung paano ipo-portray ang kanilang mga karakter sa harap ng entablado at tamang atake ng pagbibitiw ng dialogue, ang tamang blocking at pacing ng bawat eksena, atbp. Salamat sa mga turo at advices ni sir Ped at nagagawa ko naman ng maayos ang pagiging director. Mula noon ay madalas na akong nakakasama sa mga production bilang tao sa likod ng entablado. Hindi nakikita pero may malaking bahagi sa isang produksyon.
Ang ilan sa mga plays na nasalihan ko sa likod at harap ng entablado ay: CASPI play (magsasaka), San Lorenzo Ruiz(Lazaro of Kyoto), Bagong Pilipino(director), Makabagong Bayani (main cast / assistant director), Kristo, (Hudas/director) at marami pang iba.
At ng mabuo ang SI-KAT ay isa ako sa mga napiling mamuno ng nasabing samahan. Bilang isa sa mga seniors ng grupo, nagawa namin pausbungin ang samahan. Maraming mga kapwa mag aaral ang nahikayat na sumali at naging interesado sa larangan ng pag-arte, pagsayaw at pagkanta. Isang malaking tagumpay para sa aming lahat ang mapabilang sa SI-KAT na ngayon ay kinikilala sa loob at labas ng Mount Carmel .

Malaki ang naitulong ng SI-KAT sa aking sarili. Nadiskubre ko ang mga talento ko na hindi ko akalaing meron pala ako. Nagkaroon ako ng confidence sa sarili ko at lumabas ang pagiging malikhain ko. Nagkaroon ako ng mga kaibigan sa iba’t ibang antas sa aming paaralan, At higit lahat, isang malaking factor ang SI-KAT para makumpleto ang aking “high school life”.

At kahit na ilang taon na ang nagdaan, nanananatili ang SI-KAT at nariyan pa rin sa Mount Carmel School . Hinding hindi ko malilimutan ang mga ala-ala ng SI-KAT sa aking buhay. Dito ko nakilala ang mga tunay na kaibigan. Bagama’t ang iba ay may mga sarili ng buhay, hindi nawawala ang pagkakaibigan. Nagagawa pa rin magkita sa mga okasyon at maasahan pa rin sa panahon ng kagipitan.

Ito ay isang karanasang di malilimutan at bagkus ay maipagmamalaki kailanman…
Ako po si Mark Augustine A. Ilagan aka agustin, austin , proud to be one sa SI-KAT!

‘Habang may buhay, may pag-asa; habang may pag-asa may buhay.’

- Mark Agustine Ilagan

JONATHAN FLORANTE

2009-03-22T09:42:00.008+08:00

I remember San Lorenzo Ruiz (1997) ang kaunahang theatrical play na sinalihan ko noong nasa highschool pa ako. Second year ako noon.

Dito nagsimula ang karir ko bilang production staff... bilang taga lapat ng tunog at musika sa play. Sa una, medyo nag adjust ako pero nakuha ko rin naman agad ang role ko bilang isang Sounds Director sa tulong syempre din ng aming director.

Kumpleto naman kami noon sa materials like tapes... mostly OST (official soundtrack) kaya akala ko pipili na lang ng gagamiting track/s. Pero hindi pala ganun 'yun...Akala ko kung ano lang magustuhan na music ay iyon na.

Then natutunan ko na I also have to know the script, the mood, the setting, etc.. para alam ko rin kung ano ang ilalapat na musika. Ang sabi nga sa akin ni sir ped noon,"Kung pipili ka ng background music natin, you should know what would be its impact to the audience who are watching our play." By that time,siyempre sa murang edad ko, I was just starting to build my skills.

Tinatanong ko nga sa sarili ko noon kung sa technical aspect nga ba ako mag e-excel. Hayun... almost all of the plays we produced noon ay ako ang nasa likod ni sir ped bilang isang Techical and Sounds Director.Nakasama ko rin madalas noon si Mark Agustin Ilagan sa technical during our set ups before the play lalo na noong nag fourth year (senior) na kami dahil sa mga student council activities.

Malaki talaga ang naitulong sa 'kin ng SI-KAT. Dito nagsimula ang pundasyon ng pagkakaibigan namin ng mga kaklase noong high school pa ako. Until now, kahit may mga sari sarili na kaming pamilya, maaasahan pa rin ang bawat isa. Alam mo 'yun, kahit matagal na kaming hindi nagkikita kita, nandoon pa rin ang dating samahan. 'Di kumukupas. Sa SI-KAT, para sa akin ay walang plastik... totoo ang samahan at sariling pinapakita ng bawat isa.

Bukod tangi talaga ang SI-KAT. Dito natulungan ko ang aking sarili na mahubog ang aking talento at tiwala sa sarili. Ang dami naming pinagdaanan ni sir ped noon. Ang pagiging late ko palagi... ang palpak na trabaho, etc. Pero sabi nga hindi ka matututo kung hindi ka madadapa... we should learn from our mistakes.

Akalain mo ngayon, I am working in one of the biggest broadcasting companies dito sa Pilipinas, sa TOD(technical operation division)ng ABSCBN News and Current Affairs. Ang huli ay nasa likod ng mga programang inyong pinapanood. naks!

PARA SA LAHAT:

"Believe in God. . . sundan mo ang kanyang SIKAT sa bawat tatahakin mong daan."
- Jonathan Florante (jflor)

BINYAG NG SI-KAT

2009-03-21T12:42:00.005+08:00

Dahil nga sa nabuo na ang barkadahan pagkatapos ng matagumpay na English play production na Journey to the kingdom of the Sun, hindi rito tumigil ang si-kat. Dahil nga sa maganda ang naging resulta ng play ay mas dumami ang nagkainteres na sumali sa grupo. Kung dati rati ay ang Sports club ang s'yang may pinakamaraming nag aaplay na members, bigla namang bumuhos ang sa drama club. Noong panahong yun (1997 to 1998) ay wala pang pangalan ang grupo.

So, kelan nagkapangalan?

Dahil uso rin noon ang mga youth camps sa prelature of Infanta, nag organise ang grupo ng mga senior members ng isang theater arts camp at s'yempre ako ang pasimuno nito...hehehe. Ang pinakamatandang pasimuno. Nagkaroon kami ng overnight theater workshop ala bonding na rin sa tahanang nazareth sa Tongohin. Salamat kay Ta Glens na s'yang sumuporta sa amin para makuha namin ang lugar ng libre. Walang sponsor ito. Kanya kanyang baon, kanya kanyang gastos. Doon ko nakita na bumaha ng de lata sa dami ng pagkain na dala ng mga bagets. Di ko lubos maisip na sa dalawang araw namin ay puro de lata ang pagkain namin. May mga bayani noon na in charge sa pagkain at kaayusan ng lugar. Salamat sa mga senior members noon na batch '99.

Eto na. Gabi ang setting sa loob ng retreat house. Nag eemote ang ilan sa mga damuhong mga bata. Masaya ang karamihan dahil sa bagong tropa na nabuo. nag usap usap tungkol sa buhay buhay. Nagshare tungkol sa kanilang mga sarili. Kami kami ang facilitators at participants. Sariling kayod 'ika nga. At dahil nga buo na ang barkadahan, naisipan namin na pangalanan ang grupo. Kung ano ano ang mga naisip na pangalan. May nakakatawa , may corny, may super seryoso na parang mafia ang dating ng grupo. Finally, Miles Suaverdez came to the rescue. She named the group: SIBOL NG KABATAANG TEATRO at kapag pinaiksi mo ito ay si-kat (lightrays) hindi yung sikat na famous.

Natuwa ang marami at mula noon ay ito na nga ang naging binyag sa theater group ng Mt. Carmel.Salamat, Miles.

Were you there when it happened? Ano ang natatandaan mo pa? Feel free to add the missing details.

SAN LORENZO RUIZ, PILIPINONG MARTIR...1997

2009-03-21T09:22:00.005+08:00

Taon taon ay ipinagdiriwang sa Mt. Carmel School ang kapistahan ni San Lorenzo, ang kauna unahan at bukod tanging Pilipino na santong martir. Kaya naman hindi mawawala na mayroong drama presentation tungkol sa buhay n'ya.Ang nasa ikalawang antas ang s'yang naghahanda para sa presentation na ito.Katuwang ang guro sa Kristyanong Paghubog at ang si-kat, bumubuo ng isang palabas sa entablado na gumugunita sa kanyang simpleng buhay na tinawag sa kabanalan. Ang lahat ng mag aaral mula sa una at ikaapat na antas ay sama samang nanonood sa auditorium ng paaralan upang masaksihan ang dakilang buhay ng isang Pilipinong Santo.

Sino ang makakalimot sa kanyang mga huling salita habang nasa kamay ng kamatayan:
ISANG LIBO MAN ANG BUHAY KO AY IAALAY KONG LAHAT SA DIOS!

Taong 1997, gumanap bilang San Lorenzo Ruiz si Mark Anthony Romantico. Malalim ang akting at characterisation ni Mark. May pinaghuhugutan ng emosyon ang bata at kahit na sa murang edad ay nagawang n'yang pulido ang kanyang pagganap. Binigyan sya ng resounding applause sa kanyang execution scene sa play na ito. Bihirang mangyari ito sa mga palabas sa Carmel, but that moment, he was able to glue the eyes and hearts of the audience and even moved them to tears. HIndi mabilang ang palakpak at magandang feedback. Naipalabas din ang production na ito ng maraming beses.No more questions asked, it was the most successful Lorenzo play I've seen in Carmel.

Kasama ang piling mga estudyante sa second year noon, naging memorable ang palabas na ito. Masasabi kong ito ang nagbigay daan sa pagsilang ng si-kat. Nakita rito na puedeng gumawa ng matino at de kalidad na presentation ang mga bata, at sila ay hinog na para bumuo ng isang theater group.

Bukod dito, mas nabigyan ng pahalaga ang technical na aspeto ng production lalo na paglapat ng tunog at musika sa palabas na lalong nakadagdag ng malaki upang makapasok ang manonood sa kuento ng buhay ni San Lorenzo. Salamat kay Jonathan Florante, isang estudyante at kaibigan din na nakasama sa iba't ibang mga youth seminars and camps. Siya ang tumayong sounds director ng si-kat. Wala akong nakitang mas hihigit sa kanyang tiyaga at talento sa area na ito. Sa kabila ng aming mga arguments and discussion, nanatili s'ya sa si-kat at masasabi kong isa talaga s'ya sa mga founding members nito.

Nabigyang pansin din ang choreography and movements na nakita sa play. Lahat nagtulong tulong para mabuo ng maayos ang mga galaw. Sa kabuuan, napahalagahan ang mga gumagawa sa likod ng produksyon. Nakilala sila at nabigyan ng merit.

Para sa akin, isang malaking bahagi ng aking sarili ang nabuksan... Nasabi ko sa sarili ko na kaya ko palang magdirect at magsulat para sa isang play. Isang nakakatuwa at overwhelming na karanasan.

Naging bahagi ka ba ng play na ito? Baka gusto mong magshare...

PED MERCADO

2009-03-21T04:20:00.006+08:00

I consider si-kat as my first 'brain child'. It started from scratch. Not even one from the original group had a strong foundation in Theater Arts. The beginning was crucial yet memorable. It was also quite a mess so to speak.

Andaming ginawang experiments... workshops... Mahaba ang mga panahon ng preparasyon just to mount especially the first play productions. Andaming sakripisyo... But you know what? It was all worth it. Andami ko ring natutunan. Andami ko nadiskubre sa sarili ko at sa kakayanan ko not only as a teacher but as a part of a creative force in the group.

Matagal na rin akong hindi nakakasama sa isang production pero sa aking pagtuturo ay hindi na mawawala ang teatro. It has already become integral in my methodologies. Kahit naman nandito ako sa ibang bansa at malayo sa Pilipinas ay nakakapagbigay pa rin ako ng theater workshops sa mga bata at sa mga guro dito sa Brunei. Patuloly pa ring nananalaytay sa akin ang dugong si-kat. That I'm proud of.

I am still hoping that someday, I can do a collaboration with si-kat especially with the alumni of this theater group. Isang project na lalong magpapatibay sa si-kat lalo na sa mga miembro na nasa Mt. CarmeL School pa ngayon. Kung kailan man 'yon ay di ko pa masasabi pero alam ko na darating ang pagkakataon na ito.

PAGBUO NG KASAYSAYAN: BALIK TANAW

2009-03-21T03:15:00.001+08:00

Maraming taon na rin pala ang nakalipas. Taong 1998 ng magsimula ang si-kat (sibol ng kabataang teatro). Hindi ko kailanman ito malilimutan dahil higit sa pag usbong ng isang grupo, nakita ko na nabuo ang isang magandang samahan…ang pagkakaibigan at kapatiran.

Ang naging sinapupunan at magpahanggang ngayon ay tahanan ng si-kat ay ang Mt Carmel High School sa Infanta, Quezon na ngayon ay Mt. Carmel School of Infanta na. Syempre marami na ang nabago sa pag usad ng panahon pero buo pa rin ang si-kat at patuloy na lumalago. Nakakatuwang isipin na mula sa payak na simula, ito ngayon ay naging isang matibay na kabahagi ng kasaysayan ng paaralan ng Mt. Carmel. Bukod dito, ang si-kat ay naging bahagi rin ng buhay ng mga batang miyembro na nagpamalas ng angking talino sa teatro. Sa ngayon, ang si-kat ay isang instrumento sa paghubog hindi lamang ng talento at kamalayan ng mga mag-aaral sa Mt. Carmel kundi maging ng buong pagkatao nila.

Paano nga ba nagsimula ang lahat?

Samahan n’yo nga ako na alalahanin at magbalik tanaw sa nakaraan. Sa totoo lang, marami na rin akong nalimutan na mga pangyayari at nitong mga nakaraang taon ay medyo ‘off line’ ako sa mga latest na kaganapan sa si-kat. Saka hindi lang naman ako ang bumubuo ng si-kat, tayong lahat na miyembro ay bahagi ng kabuuan nito. Buuin natin ang mga pinagtagpi-tagping alaala natin. Balikan natin ang simula hanggang sa makarating tayo sa ngayon at sama sama uli tayo sa kung saan man na daang tatahakin ng paglalakbay ng si-kat.